Rćtur

2. júní til 1. júlí 2012

Ţiđ muniđ öll deyja. The end of art or? Höldum ró okkar en engu ađ síđur köstum viđ varnöglum út um allt, sérstaklega í ykkur sýningargestir sćlir. Oft eru listilegir varnaglar mjög nauđsynlegir, ţađ vitum viđ galgoparnir frá Akureyri sem smökkuđum okkar fyrsta landasopa á Ráđhústorginu, misstum meydóma og sveindóma í Hlíđarfjalli og tókum okkar fyrsta smók af jónum í kirkjutröppunum og lentum svo í allsherjar riskingum í Skátagilinu. Fyrir okkur er Akureyri heim. Á lifandi hátt er heim ţó svo margt, bćđi gott og slćmt. Hvađ sem ţú heitir, hver sem ţú ert, hvort ţú ert miss fucking with you, prestur, íţróttabjálfi, sćt og klár vörubílstýra eđa ráđunautur, ţá er okkur öllum hollt ađ líta í kringum okkur. Taka inn lífiđ, listina og öll ţau heimsins undur sem verđa leyst úr lćđingi hér í dag og fram eftir sumri. Viđ erum ung og erum á barmi mestu vitundarvakningar og ćvintýra sem mannkyniđ hefur orđiđ vitni ađ. Ţér er bođiđ međ. Velkomin, njótiđ og lifiđ. Innri vitund er ţađ eina sem er eilíft, ţar sem hinn raunverulegi sannleikur leynist. Vitundarstig okkar fer rísandi burt frá áreitinu og viđ hćttum ađ vera ţrćlar hugans. Viđ förum ađ lifa í hjartanu, hjartađ verđur megin hugsunarafl okkar. Leiđandi orka alheimsvitundarinnar stendur okkur til bođa og nú er rétti tíminn til ţess ađ taka á móti henni. En viđ ţurfum engan til ađ segja okkur ţessa hluti, ţetta er einfalt, eins einfalt og ađ kasta tómat í dauđan fugl. En stundum ţarf mađur einhvern til ađ benda sér á ţađ. Viđ viljum međ list, ást og pönki ađ viđ sameinumst í ţví sem er. Lifum á líđandi stundu og tökum nokkur dansspor upp úr ţurru, purrum í hálsakotiđ á manninum eđa konunni sem stendur okkur nćst.

Texti: Viktoría Jóhanns- Hjördísardóttir Blöndal