Spor ttina

Hjrds Frmann

Spor ttina - fangastaur kunnur
Ketilhs 18. jn ? 16. jn 2013

? ... a byrja mlverki er eins og a leggja af sta leiangur ar sem fangastaur er kunnur? segir Hjrds einhvers staar. etta er ekki svipu tilfinning og grpur mig egar g ?byrja mlverki? eftir Hjrdsi -og g veit a svo er um fleiri. Maur gjar sakleysi snu augum laglega snt me grna skuplu og ran alvrusvip ea bsldarlega bflugu sveimi um heiblan himin hgra horninu efst og veit ekki fyrr til en maur er kominn hlfa lei til Afrku ea alla lei upp slenska sveit nema hvorttveggja s og g sem tlai hreint ekki a fara nokkurn skapaan hlut,a arf j a skra, a arf a vo, a arf aklappa kttum og greia hr og reikninga, planta trjm og hugmyndum og allur essi orskur veiir sig heldur ekki sjlfur a ekki s n minnst hagvxtinn, drottinn minn. Allskyns knjandi verkefni kalla en a er um seinan, au vera a ba. Maur er lagur upp ennan leiangur og verur vessg a klra hann me llum eim trdrum og undrafundum sem vegi manns kunna a vera. Og taka v sem a hndum ber; hndum og berjum, saklausum augum og grunsamlegum eyrum, skmaskotum og slbkuum krum, marubjllum hsnisleit og depilhggum. Flki, skepnum, fyrirbrum og formum. Og litum. Umfram allt litum.

Flki sem maur hittir essum leingrum er af msu tagi en a allt sameiginlegt a vera langtfr allt sem a er s. Oftast eru etta konur, svolti bllegar til augnanna flestar hverjar, vottar fyrir kmni hj sumum en rlar sorg hj rum og a er ri misjafnt hva g arf a spjalla lengi vi r ur en g veit hvort g a treysta eim fyrir mnum innstu hjartans leyndarmlum og pottaplntum ea hlaupa einsog ftur toga skjl bakvi nsta krkltta tr ea lbru klpp og hringja Interpol. vextirnir eru flestir forbonir, eggin stropu og hvergi kjt a sj ea f, en skir hungri aldrei a essum vissuferum um frjsm hugarlnd Hjrdsar. Og hafi sem umlykur au er bltt, svo miklu, miklu blrra en nokkurt haf anna heiminum. Og himininn yfir eim enn blrri en hafi, blrri en nokkur himinn llum heiminum og geiminum. Rauu blmin eru rauari, grnu grsin eru grnni og litirnir allir bara einhvernveginn svo miklu litari.

Um formin hennar Hjrdsar gildir hinsvegar allt ru mli, au eru nefnilega svo drlega formleg a manni getur ekki anna en lii vel flagskap eirra, hvort sem au eru streit ea skkk, rnnu ea rtt hrumbil rtthyrnd. Maur verur samt a passa sig aeins eim v au eru ll hralygin, essi form, og ykjast gjarnan vera eitthva sem au eru svo bara alls ekki eins og maur kemst oftar en ekki a um lei og maur kemur fyrir nsta horn. En a kemur ekki a sk, v au reynast oftast vera eitthva allt anna og miklu skemmtilegra stainn, eins og til dmis fordjarfa fjall ea vel rosku rjmaterta ea visaga tjn hlfsystkina sautjn heimslfum sextn heimum me vntu tvisti lokin.

a er auvelt a villast, jafnvel tnast, ef maur verur fyrir v lni a ramba inn ravegu og vintrastga Hjrdsar. Og ekki ng me a a s auvelt, a er bi skemmtilegt og eftirsknarvert, v annig hverfur maur einu augabragi r hrmkldu slensku vori yfir hljan vetur handan hafsins, r grma hverdagsins inn leiftrandi litadr hins framandi og freistandi; han og alla lei anga ... en hvert, hvert?

g veit a ekki og vil ekki vita a en g ? og i, kru gestir ? vi erum svo ljnheppinn a Hjrds er lg af sta enn eina vissuferina og hefur boi okkur a slst fr me sr. g veit ekki hvar g kem til me a enda, og g veit ekki me ykkur, en g tla a iggja boi, taka spor ttina tt fangastaur s kunnur ? og miki assgoti hlakka g til reisunnar!

var rn Jsepsson

Heimasa Hjrdsar: www.hjordisfrimann.com

Frttatilkynning

-

Myndir

-

Nsta|Sningar 2013|Fyrri