September / Elska ég mig samt?

 


SEPTEMBER

Samtal Bjarna Sigurbjörnssonar og Jóns Óskars

 

Bjarni: Verkefniđ hófst í rauninni fyrir talsvert löngu síđan ţegar Jón Óskar spurđi mig hvort ég hefđi ekki áhuga á ađ vinna málverk, ţar sem viđ myndum spinna hvor af öđrum. Ég tók vel í hugmyndina og tveimur árum seinna hófumst viđ handa viđ sýninguna Nóvember sem sett var upp í Reykjavík Art Gallery 2011.

Myndlistarverkefniđ September er óbeint framhald af Nóvember-verkefninu. Munurinn er hins vegar sá ađ í September er öll framkvćmd markvissari eđa ekki eins fálmkennd og í Nóvember. Stćrđin er líka önnur og meiri, ţví hér er um ađ rćđa málverk sem hylur alla veggi Ketilhússins og er ţannig ekki lengur mynd sem slík heldur heilt umhverfi. Myndmál okkar Jóns er afar ólíkt ? hann er mjög grafískur og styđst mikiđ viđ teikninguna sem rekja má ađ miklu leyti til amerískrar teiknimyndahefđar (s.s. Crumb). Húmorinn er heldur aldrei langt undan, fígúrurnar eru einhvern veginn í eilífum vandrćđum í leit sinni ađ ,,kúlheitum? eins og gamall, ţybbinn rokkari í gömlu spandex rokkbuxunum. Ég hef hins vegar áhuga á ađ vinna beint međ líkamshreyfingu, skil heilann eftir heima og mála međ mćnunni, ef svo má segja; stórar hreyfingar sem sprengja upp form og efniseđli. Ađ vinna međ Jóni er ađ vissu leyti sambćrilegt viđ ađ vera í rokkbandi ţar sem ólíkir einstaklingar leyfa sér ađ fara í óvissuferđ; samvinna ţar sem nýir, óvćntir og spennandi hlutir gerast.  Útkoman verđur afar skringileg, hálfgert afkvćmi hunds og arnar

Jón Óskar:  Ég hafđi engar fyrirframgefnar hugmyndir um hvađ viđ ćtluđum ađ gera. Ég spinn út frá skissum eins konar handbók ? til ađ byrja einhvers stađar. Hefst kannski handa viđ svansfjađrir eđa stél og fylgist međ ţví hvađ Bjarni er ađ gera. Ţá verđur spuninn til og ég renn saman viđ myndflćđiđ. Viđ spinnum út frá hráefninu og ţví sem viđ erum ađ gera. Ég tek mislöng sóló án ţess ađ vita hvar ţau enda. Fyrir mér er ţetta leikur međ fagurfrćđi og í verkum mínum má sjá áhrif frá fjölmörgum listamönnum fyrri tíma, til ađ mynda teikningar Rotmans. Margir og margt hefur haft áhrif á mig; myndlistartímarit, sem ég drakk í mig í  foreldrahúsum 8-10 ára gamall og kveiktu í mér. Ţetta er menning sem börn skilja, Warhol, Rivers, Lichtenstein o.s.frv.  Ég er á ferđalagi ,,undir bullandi áhrifum?.

Bjarni: Kooning og Kline eru veraldlegri í sér og fara yfir í poppiđ ? án ţess ađ gefa depurđina og tilvistarkreppuna upp á bátinn. Upphafin heimsmynd Barnett Newmans hrynur í síđari heimsstyrjöldinni og ţađ sem gert var fyrir ţá fyrri varđ merkingarlaust ? ţađ vantađi alveg húmorinn og í framhaldinu fóru listamenn ađ leika sér meira.

Bjarni: Mér finnst ţetta eins og ađ impróvísera međ ólíku fólki ţar sem eitthvađ skemmtilegt verđur til ? alveg ný vídd. Ţegar menn eru nćgilega afslappađir gengur ţetta upp og ólíkir ţćttir ná ađ sameinast. Ţađ ţýđir ekki ađ vera eingöngu upptekinn af sínum sálmum, en átökin ţurfa ađ vera á jákvćđum nótum; örugg og í takti. Viđ vorum mjög ánćgđir međ fyrri sýninguna, Nóvember, ţótt allt ferliđ hafi veriđ mun fálmkenndara en núna. Viđ höfum núna náđ ađ vinna okkur betur saman ? generalprufan er búin. Viđ erum öruggari og ţekkjum betur inn á hvorn annan, sem skilar sér í meira flćđi í ţessari sýningu.

Jón: Viđ erum sprottnir úr mjög einsleitu samfélagi. Kooning-tímabiliđ höfđar til Bjarna, sterk áhrif fá bandarískri myndlist sjöunda áratugarins. Ég er líka undir áhrifum frá sjöunda áratugnum og ţví sem var ađ gerast á dögum poppsins á níunda áratugnum, ekki síst grófum samfélagsskopmyndum (e. crummy cartoons). Einnig hafđi fluxus-hreyfingin og forgengileg efni áhrif á mig ? ég nota sjaldan alvöru liti eđa efni, sem byrjađi vegna blankheita á námsárunum. Ég hef mikiđ notađ byggingarefni, hálfunna hluti ? hráleika ? og er hrifnari af iđnađarlitum en klassískri olíumálningu.

Bjarni: Ég er sensúal mađur ? nćmur fyrir litum, áferđ og hreyfingu ? svíf um međ pensilinn og flái fiđrildi. Stundum finnst mér ég ná ađ skera í gegnum allan heiminn ţannig ađ úr verđur myndform af innviđum hans. Ég er ekki abstrakt málari heldur aksjón málari.

Jón: Bjarni hefur mikinn áhuga á myndlist en ég hef bara áhuga á sjálfum mér.  Myndlistin er ekki upphafiđ fyrirbćri í mínum huga, ég hef miklu meiri áhuga á listamönnunum sjálfum, tónlistarmönnum og pólitíkusum. Ég spegla sjálfan mig í ţessum persónum. Hvađ myndlistin er í huga almennings og frćđimanna eđa hvert hún er ađ fara skiptir mig minna máli.

Jón: Mađur eyđir góđum tíma fyrir framan myndflöt ? ţetta hefur eitthvađ međ hugsanir og viđveru manns ađ gera, nćrveruna sem situr eftir eins og skuggi á veggnum. Ég er mjög međvitađur um ţessa hluti og finnst ég vera eins og hundur ađ merkja sér svćđi.

Myndir

 

 


ELSKA ÉG MIG SAMT?

Ragnheiđur Guđmundsdóttir

 

Oft er talađ um ađ listir séu andlega nćrandi, sjaldnar um ađ ţćr séu grćđandi.   Myndlist Ragnheiđar er unnin sem einskonar heilun, sem í ţessu samhengi getur bćđi beinst ađ einstaklingi og samfélagi.  Ţađ felst einhverskonar sjálfsheilun í ţví ţegar listamenn kafa í myrkustu djúp vitundar sinnar í leit ađ sannleika eigin veru.  Ragnheiđur lítur á eigin heilun, heilun einstaklings og samfélagsins alls sem eitt og hiđ sama. Samfélag er eins og vefur ofinn úr einstaklingum ţar sem ţrćđirnir tengja saman sálir í einu órofa líkindamunstri.

Ragnheiđur er menntađur textílhönnuđur frá LHÍ og hefur mikiđ velt fyrir sér áferđ efnis og ţróađ hugmyndir sínar í vinnu međ blandađri tćkni. Ţessi ţróunarvinna leiddi til djúprar íhugunar um efnisgerđ og ţeirrar niđurstöđu ađ efniđ vćri sjálfstćđ eigind sem hćgt vćri ađ međtaka sem myndlist á fagurfrćđilegum forsendum. Ragnheiđur hefur mikinn áhuga á náttúrulćkningum og stundađi nám í ţeim frćđum um tíma.  Ígrundanir hennar um hlutverk listamannsins sem og hvers vegna og hvernig viđ lifum blandast síđan áhuga á hennar heilsu og andlegum frćđum. Til verđur myndlist ţar sem texti er skrifađur sem íhugun eđa leiđ ađ viđfanginu sem síđan leiđir af sér undraverđan heim vefja, bývaxs, útsaums og rifinnar grisju. Ţetta eru lífsins sár og ör sem gefa til kynna sorgina, sársaukann og gleđina sem fylgir ţví ađ yfirvinna hvorttveggja. Ţar er stundum einnig ađ finna möntrur sem kyrjađar eru í sköpunarferlinu; heilunarmöntrur á sanskrít eđa möntrur sprottnar frá henni sjálfri, skrifađur texti sem síđan hverfur inn í yfirborđ efna. Manneskjan er henni hugleikin; tilfinningar hennar og innsti sálarkjarni, ađ sjá ljósiđ og finna birtingarmynd ţess í hverri manneskju.

Efni sem merking er mikilvćgur ţáttur í ţessum verkum. Hćgt er ađ sjá verkin sem sár á holdi sem veriđ er ađ grćđa, jafnvel ţannig ađ stungiđ er á kýlum svo gröftur vellur út svo sáriđ nái ađ gróa. Verkiđ verđur birtingarmynd heilunarferlis, hvort sem um er ađ rćđa andlegan líkama eđa okkar breyska hold.

Elska ég mig samt?

Ţessi sýning er tileinkuđ konum; formćđrum mínum,  konum í lífi mínu og öllum konum.  Ástćđan fyrir ţví er sú ađ ég er kona og ég skynja ţćr ? eins og ég sé ţćr allar. Margbreytileikinn og andstćđurnar eru í okkur öllum, eins og móđur jörđ.

Ég velti ţví fyrir mér hvađ raunverulega felst í ţví ađ elska sjálfa sig.  Af hverju viđ erum sífellt ađ hafna okkur, finnast viđ ófullkomnar og ekki nógu góđar. Erum viđ ekki fullkomnar núna? Eftir hverju erum viđ alltaf ađ bíđa? Ef viđ getum elskađ okkur núna alveg sama hvađ?. verđum viđ frjálsar. Ţá byrjar heilunarferliđ. Leiđin úr fjötrum sársaukans er fólgin í fyrirgefningunni, ţegar viđ réttum sjálfum okkur hjálparhönd og reisum okkur upp ţegar viđ dettum ? umvefjum okkur, fyrirgefum og elskum.

Ađţrengt hjarta er líklega stćrsti sjúkdómurinn; undanfari allra sjúkdóma mannkyns. Erum viđ tilbúin til ţess ađ elska okkur raunverulega?  Í ţví felst ábyrgđ á okkar eigin tilveru.

,,Ađeins ţú getur losađ ţína eigin fjötra.

Ábyrgđ er afurđ hjartans. Ábyrgđ er ást. Ást er fyrirgefning.

Ţađ er ađeins einn sjúkdómur? ţađ er ađţrengt hjarta.

Ţađ er ađeins ein ástćđa? ţađ er höfnun.

Ţađ er ađeins ein heilun? ţađ er ást.

Allt annađ er blekking?  (Guđni Gunnarsson, Máttur viljans).

Elska ég mig samt?

Ég hef valdiđ til ţess ađ hafa áhrif á velsćld mína eđa vansćld.  Ég tek mörg lítil skref í áttina ađ ţví og hef göngu mína? ábyrgđin er mín.

Myndir